Надаас уучлал битгий гуй хонгор минь
Нартад энэнээс долоон дор юм зөндөө бий
Зүс бие төгөлдөр залуухан бүсгүйг
Зүгээр л хараад өнгөрөх эр үгүй юм чинь
Өөрийгөө зүхэж, өршөөл битгий гуй амраг минь
Өнгө мөнгөний хорвоод энэ юу ч биш
Тормолзсон танхилхан янаг бүсгүйг
Тэвэртээн багтаах зайгүй эр үгүй юм чинь
Уучлал гуйн өвдөг сөгдөн бүү сөхөр хайрт минь
Уйваагүй орчлонд өдий хүртэл юу эс үзэв
Үүлэн борооны мананд хайр дурлалаа гээчихээгүй бол
Үнэндээ надаас уучлал гуйхын хэрэг юун
Зүрх сэтгэлийг чинь л тэр хулгайлчихаагүй бол
Зүгээр дээ, надаас битгий уучлал гуй, хонгор минь

Би зохиогоогүй юм шүү

Надаас амсаагүй жаргалыг хайж
Нартад чи минь бүү бүдрээрэй дээ
Насны эцэст бүхнийг ухаарч, өөрийгөө зэмлэн
Намайг өршөө гэж битгий надаас гуйгаарай
Хайртай байсныг чинь мэдсэнгүй алдлаа гэж
Хожим нь бүү нулимас урсгаарай
Хүлээж чадалгүй хуурамч амьтан юмаа гэж
Хүнээр дутдаг хорвоод хожим нь битгий зүхээрэй
Бусдаас жаргаыг хүсээд олоогүйнхээ бурууг
Бусдад чамайг алдсан надад бүү тохоорой

Хоосон

Дурсах дурсамжтай
Санах санамжтай
Бодох хүнтэй
Хайрлах зүрхтэй
Гэсэн ч
Сэтгэл хоосон
Дэргэд хүнгүй
Үнсэх уруулгүй
Харах ханамжгүй
Хов хоосон
Гав ганцаараа байгаа мэт
Дулаацах энгэргүй
Хайрлуулах сэтгэлгүй
Ханамж байхгүй
Би хоосон